Parijs Nacht 2

Duivel in Carnavalet
Duivel in Carnavalet

Kamer 239 – Maison Bierman-Lapotre – Cité Universitaire – Parijs

Goedemorgen allemaal! Begin van Dag 3 is omgedoopt tot Nacht 2. Niet omdat deze nacht zo onwijs te gek was (hoewel ik natuurlijk had kunnen beweren dat Adriaan van Dis gister na zijn aanwezigheid bij ons, de groep mee de banlieues in had getrokken op zoek naar zijn favoriete rapbattles), maar omdat er overdag al zoveel gebeurd dat ik dat in tweetjes ga hakken.

Dag 2 begon vrij uitstekend. Hoewel de gewenning in Parijs te zijn snel ging, is het in de ochtend nog wel een behoorlijk lekker wakker worden waar ik nog niet aan gewend was. Openslaande ramen, een dof stadsgeluid dat binnen valt, de zon die met vlagen de smog trotseert en natuurlijk het nodige gegil, getril van metro’s en gesuis van optrekkende trams. Nu kan ik me voorstellen dat niet iedereen hier gelukkig van wordt, maar ik (hoewel ik toch met enige regelmaat een ochtendhumeur aan mijn been heb hangen) wil hier met alle liefde aan wennen. 8u45 in Parijs, een goede tijd om aan te kleden en meegesleurd te worden in de ochtendstroom in metrogangen, op roltrapbanen en in trapgaten. De reden: vandaag begint mijn dag in Musee De Carnavalet, een onderdeel van een van de twee opdrachten die we van De Buren hebben meegekregen. Alle schrijvers hebben een lootje getrokken met daarop de naam van een museum, dat het startpunt zal zijn van een van de twee teksten. Mijn lootje: Musee de Carnavalet of wel het museum van de geschiedenis van Parijs.

Een aantal dagen terug kwam ik er achter dat er nog iemand in Parijs zou zijn van de Jonge Democraten en wel Tom van Dijk. Deze jongen, de voorzitter van de afdeling Twente van de Jonge Democraten, was daar vanwege een congres over high level parallel programmeren en nam daarna nog een paar dagen Parijse vakantie. We besloten samen naar De Carnavalet te gaan en ontmoetten elkaar bij metrohalte St. Paul. Aldaar bleek het museum pas om 10u open te gaan en we dus nog genoeg tijd hadden voor een koffie. Een gele luifel trok onze aandacht en daar aan de bar bestelden we onze koffies en croissants. Ineens herinnerde ik mij het prijsverschil tussen zitten en aan de bar staan dus we hielden het bij cool en Parijs-achtig leunen naast onze klein espressootjes (sterk… FOEI).

Het museum, een prachtig gebouw in Le Marais, was vermakelijk. Mooie kamers, sfeerimpressies door schilderij en hier en daar een maquette. Ons gesprek was echter een aantal gradaties interessanter. Starten vanuit de vergelijkingen tussen wiskunde en geschiedenis, via Chomsky en het maken van foto’s met jezelf, naar alverzoening, belangenmanagement en het verschil tussen het ‘uit de kast komen’ van een heteroseksuele atheïst en gelovige homoseksueel. De geschiedenis van Parijs draaide zich om in zijn graf.

Na een zeer goeie lunch, geadviseerd door Trip Advisor, moest ik door naar een interview, weer in de buurt van Pere Lachaise. Deze keer met Emilie Jouvet, een Franse filmmaakster en fotografe die voornamelijk werkt met vrouwen en mannen uit de Trans, Gay, Lesbian – community. Bekijk even haar site, klik uiteraard aan dat je ‘je suis majeur’ bent, anders kom ik je niet op haar site. En je voelt het misschien aankomen. Dit is niet zomaar een fotografe. Haar foto’s, goed belicht en vaak een rake compositie, bevatten veel bloot en veel niet-dagelijks bloot. Het was niet voor niets de regisseuse van de eerste Franse lesbische pornofilm.

Een brave cola later ging ik weer op huis aan, alwaar ons een feestelijk maal stond te wachten om 19u dat zou overlopen in woorden van Adriaan van Dis. Geen prettigere afterdinertrip dan achteruit zitten in een grote mooie zaal, na een berg kazen, sla en groenten, met tegenover je Adriaan van Dis die met het grootst mogelijke associatieve vermogen denkbaar vertelt over ‘zijn’ Parijs.

Een grote, volle dag, waarna ik vrijwel direct besloot naar bed te gaan, maar toch nog anderhalf uur bleef bloggen. Nu is het tijd voor een snufje Parijs en een bak koffie. Toch maar een Americano deze keer denk ik, aan de bar, met Le Monde halfslachtig fake lezend met wat stukjes croissant langs mijn mondranden.

Advertenties