Parijs Nacht 3

DSCF1163

Kamer 239 – Maison Bierman-Lapotre – Cité Universitaire – Parijs

Zo gingen de dagen ineens nog een stukje harder. Zo hard dat de blog even op zich moest laten wachten. Maar nu, met een beetje geheugensteun van wat leuke krabbeltjes, in chronologische volgorde Nacht 3 (vooral een prachtige avond), Dag 4 (een kabbelende), Nacht 4 (dat was echt een goeie), Dag 5 (een vrij pittige) en Nacht 5 (een comateuze) en uiteraard vandaag Dag 6 (een bijwerkertje met enorme spierpijn).

Goed. Nacht 3 besloeg de avond na mijn ontmoeting met de katholieke conservatief Louis. Zeer moe en voldaan (ik had immers mijn mond gehouden), ging ik naar huis alwaar ik begon te typen aan wat onder jullie bekend is als Parijs Dag 3. Een half uurtje had ik de tijd omdat ik ’s avonds nog een afspraak had met een vriendin, Cathelijne en een bevriend homostel van haar, Bertrand en Greg.

Een warm welkom na het koude rationele interview. Ineens bevond ik mij in een zeer multiculturele buurt achter Gare de Nord in een hoog rijtjeshuis op de vierde verdieping tussen twee dikke zwarte katten, een ielig cyperskatje, twee onmogelijk knappe en lieve mannen, een fijne vriendin en heerlijk eten geserveerd op oude dakpannen.
Mijn voorliefde voor contrast werd eens te meer bevestigd, evenals mijn zwak voor mosselen en aardappelen. Met een glas rode wijn en een lekker muziekje op de achtergrond converseerden we en een gevoel van globetrotserigheid kon ik moeilijk negeren. De jongens hadden net die week besloten een huis te kopen en bovendien had hun theatergezelschap na vier jaar zelf produceren, subsidie toegewezen gekregen. Het geluk straalde van het stel af en de avond werd bekroond met een fuggie chocoladetaart.

Al met al een zeer prettige afsluiter van een in eerste instantie fundamenteel desilusionerende dag. Het bewees maar weer dat als je open staat voor alles en iedereen, het leven je vrij soepel teruggeeft wat je er in investeert.

 

 

 

 

Advertenties