Parijs Dag 5

DSCF1165
Officiële ingang van Cité Universitaire. Doorheen gerend in voetbalbroekje op weg naar het lesbisch voetbaltoernooi

Bibliotheek – Maison Bierman-Lapotre – Cité Universitaire – Parijs

Uiteraard was dit niet de beste ochtend van mijn leven. Met gesuis in mijn oren van de harde acid in The Social Club en een walm uit mijn bek waar je een nestje jonge vogels mee om kan leggen ging ik op weg naar Le Marais. Deze keer niet voor een gay-cruise maar een ontbijt/lunch met Cathelijne. Niets fijner dan vrienden die je katers op waarde kunnen schatten en er niet zo veel boodschap aan hebben. Lekker elkaar een beetje beter leren kennen onder het genot van koffie en goeie grappen is goed.

Een onderbreking van onze zaterdagmiddag was echter noodzakelijk omdat ik was uitgenodigd om mee te voetballen in een voetbaltoernooitje dat georganiseerd en gespeeld werd door voornamelijk lesbische vrouwen uit Parijs. Zo’n aanbod sla je niet af, dus sloot ik me ’s middags aan bij Les Degommeuses, een voetbalteam dat iedere week op maandag samen komt en bestaat uit lesbische vrouwen en transgenders. De ene keer zijn ze met z’n tienen en op goeie momenten zijn ze met wel vijftig. Het team is een protestteam, of in ieder geval een team met een boodschap. Ze komen op voor homoseksuele sporters in Frankrijk, maar ook uit landen waar homoseksualiteit echt bestreden wordt met bijvoorbeeld verkrachtingen en verbanningen.

Het was een top middag. Hoewel uiteraard het voetballen me redelijk zwaar viel en het warme weer behoorlijk aanwezig was, was het erg vredig. Een stuk of vijftig lesbische vrouwen, sportend en picknickend. Goed verhaal ook wel: ik deed mee met een lesbisch voetbaltoernooi in Parijs. Maar goed. Een aantal foto’s ter impressie:

ImageImageImageImageImage

Na het voetbaltoernooi was het opnieuw de beurt voor Cathelijne. Op zoek naar een pizzeria in Montmartre waar we heerlijk van hebben genoten. Hoewel het een zeer discutabel tentje was (het was ook een cocktailbar en de ovens zagen er uit alsof ze eind 19e eeuw voor het laatst waren schoongemaakt), maar oei wat een goeie pizza’s. Flinterdun met vier kazen en champignons. Mijn kater was officieel verholpen, maar ingekakt was ik wel. Na goeie gesprekken over het leven in het algemeen en het leven in Parijs en natuurlijk de nodige vrouwenzaken kon ik bijna niet meer overeind blijven zitten.

Met flag en wimpel me door het slaapgebrek en alcohol teveel van Nacht 4 heen geslagen en heerlijk kosmopolitisch van Parijs genoten met een Nederlandse vriendin. Wat een luxe. Alsof we er woonden. Niks leuker dan samen te doen alsof.

Advertenties