Een beetje terug in de tijd

Als onderwerp stond er ‘Interview maatschappijleer D66’ in de mailbox. De vraag of ik de vragen wilde beantwoorden van een aantal scholieren van de Werkplaats in Bilthoven kwam via een mede D66-er. “Uiteraard!” stuurde ik, “mail maar door”.

Zo geschiede. Een dag later kreeg ik een mooie mail met het verzoek vragen te beantwoorden over waarom ik werkzaam ben, vertegenwoordiger ben voor ‘de D66’. Hoewel het vaak voelt als ‘de’ enige echte partij waar ik lid van zou willen zijn, heb ik ze getipt dat het ook wel gewoon door kon als ‘D66’.

De vragen waren erg helder, soms wat algemeen, maar voor mij een goeie trigger over een paar basale vragen weer eens goed na te denken. Waarom ben ik eigenlijk lid van deze partij? Wat heb ik al die jaren allemaal geleerd? Wat vind ik eigenlijk van Nederland? En waarom is D66 voor mij ‘de’ partij?
Een kleine trip down memorylane volgde. De flashbacks maatschappijleer, mijn speeches voor familie tijdens verjaardagen, debatten op school… Ooit was ik stiekem al best bezig met politiek en fanatiek ook.

De antwoorden wilde ik met jullie delen. Misschien herken je jezelf er in (of juist niet). Hoe dan ook, leuk om over na te denken!

Interview maatschappijleer D66

  1. Naam?

Ayla Schneiders

  1. Wat is uw leeftijd?

25 jaar

  1. Hoe lang bent u al actief voor de D66? (je mag ‘de’ weglaten voor D66 ;))

Sinds 2010/2011

  1. Wat is uw functie bij de D66?

In maart ben ik verkozen in de Statenfractie voor D66 samen met 8 anderen. Ik ben dus nu Statenlid voor de Provincie Utrecht in een fractie van 9 personen. We zijn onderdeel van de coalitiepartijen. Samen met VVD, GroenLinks en CDA vormen we de coalitie. Het coalitieakkoord (document met alle visies over de belangrijkste onderwerpen voor de komende vier jaar) heet ‘In Verbinding’.

  1. Waar werkt u?

In de gehele provincie Utrecht. Ik kom bij verschillende gemeenten. Ik ben contactpersoon voor Nieuwegein en Houten, maar kom graag ook op andere plekken. Veel vergaderingen zijn in het provinciehuis en soms hebben we ook werkbezoeken of afspraken buiten de deur. (Het liefst zo veel mogelijk overigens!).

  1. Bent u het ermee eens dat er meer geld naar het onderwijs moet?

Absoluut. Maar het moet geen bodemloze put worden.

  1. Zo ja, waarom? Zo nee, waarom niet?

Iedere partij streeft naar een bepaalde kwaliteit binnen het onderwijs en D66 maakt daar een prioriteit van. Goed geschoolde leerkrachten, toetsing dat aansluit bij de leerlingen, geen onnodige inspectie of bureaucratie, participatie van ouders, passend onderwijs, geschikte aantallen per klas, weinig uitval. Noem maar op.

Onderwijs is een middel om ieder kind, zonder uitzonder, een kans te bieden zichzelf te ontwikkelen en talenten te ontplooien. Onderwijs is een soort bonus op opvoeding, maar vooral een instituut waar ieder kind, ongeacht afkomst of sociaaleconomische omgeving, de mogelijkheid geboden wordt uiteindelijk zichzelf staande te houden in de maatschappij.

  1. Waarom zegt D66 “Ja” tegen Europa?

D66 bekijkt de wereld als een grote groep mensen die allemaal gelijkwaardig aan elkaar zijn. Ieder individu in de wereld heeft idealiter een perspectief, grenzen zijn daarin haast overbodig. Internationale samenwerking is belangrijk voor internationale veiligheid, solidariteit en vrijheid. Europese samenwerking, mits democratischer en transparanter dan het nu is, is een middel om dat te bereiken. Een Europese unie en een Europese munt maken bovendien van een groot aantal landen een sterker economisch blok en verbetert daarmee de economische positie van inwoners van Europa en versterkt de handelspositie van bedrijven die hier gevestigd zijn (wat het aantrekkelijker maakt voor bedrijven om hier te komen, wat weer meer werkgelegenheid oplevert etc.).

  1. Hoe ziet u Nederland op dit moment?

Leuke vraag… Ik doe een poging:

Ik voel mij thuis in Nederland, maar voel mij niet ‘een Nederlander’. Ik geniet van de steden en de enorme diversiteit aan landschappen. De politiek is hier, hoewel dat niet altijd zo lijkt, eigenlijk ‘mild’ vergeleken met andere landen. Rechts liberaal is hier bij lange na niet zo radicaal als in veel andere landen (op enkele onderwerpen en politici na natuurlijk) en de socialistische partijen zijn regelmatig constructief. Toch spat de passie in dit land van alle maatschappelijke debatten af en gaat het er vooral verbaal vaak hard aan toe. Soms is dat moeilijk en bijna hysterisch, toch blijkt er ook een soort van betrokkenheid uit.

Ik ben erg blij dat ik hier ben geboren en vind dat ik van geluk mag spreken. Eigenlijk alles in Nederland is enorm goed georganiseerd, de (meeste) politici barsten van de idealen en toch is het nooit genoeg. We willen nog beter, nog mooier en nog grootser. De dichtheid van kansen en perspectief is hier eigenlijk echt enorm en dat werkt voor veel mensen motiverend. Natuurlijk zijn er zeker nog dingen die beter kunnen, maar aan de vragen te zien kom ik daar straks nog op terug!

  1. Heeft de D66 concurrentie? Zo ja, wie?

Ik zou in een democratie andere partijen niet echt zo snel concurrentie noemen. Je hebt wel partijen met dezelfde prioriteiten (energietransitie bijvoorbeeld bij GroenLinks en D66) maar beide partijen hebben een ander wereldbeeld en mensbeeld. Het voegt, hoe ingewikkeld het dat ook maakt, eigenlijk juist iets aan elkaar toe om verschillende partijen te hebben. Je vertegenwoordigt immers met zijn allen het liefst de gehele (zeer diverse) bevolking.
Uit een aantal onderzoeken tijdens de laatste verkiezingen blijkt overigens dat D66 stemmers als tweede keuze allemaal iets anders op hadden gegeven. De enige partijen die daar bijna nooit werden genoemd waren PVV en 50Plus. Niet geheel onlogisch als je kijkt naar het mens – en wereldbeeld van PVV en D66. Met alle andere partijen delen we meer basiswaarden of prioriteiten.

  1. Als u niet bij de D66 werkte, op welke partij zou u dan gaan stemmen? En waarom?

Als ik niet meer D66 zou vertegenwoordigen dan zou ik nog steeds op D66 willen stemmen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dan echt niet goed weten waarom ik niet meer op D66 zou stemmen en welke partij op dat moment dan wel een geluid verwoord waarin ik mijzelf en de maatschappij in herken. Dat wil overigens niet zeggen dat ik kritisch blijf binnen mijn eigen partij, maar gelukkig is daar alle ruimte voor op bijeenkomsten, vergaderingen en congressen.

  1. Zit u wel eens in een debat? Zo ja, hoe gaat dat dan?

Ik zit regelmatig in debatten en het verschilt per debat hoe dat gevoerd wordt. In de Provinciale Staten zitten we met alle Statenleden van 11 verschillende partijen in een grote cirkel. De voorzitter deelt ‘beurten’ uit volgens bepaalde structuren. Elk soort debat heeft een andere structuur waarin partijen en verschillende mensen bepaalde spreektijd krijgen. Het is goed georganiseerd en er wordt flink op de tijd gelet. Je spreekt dan in via een microfoon en als anderen je willen onderbreken wachten zij bij bepaalde inspreekmicrofoons tot zij van de voorzitter de mogelijkheid krijgen te spreken.

Bij de Jonge Democraten (politiek jongeren organisatie) heb ik ook veel debatten gevoerd. Op congressen voer je dan per onderwerp een debatje. Soms willen wel 30 mensen iets zeggen en dan duurt het langer en herhalen mensen elkaar vaak omdat ze toch graag ook iets willen hebben gezegd over een onderwerp, soms zijn er maar een aantal die wat willen zeggen en dan hoor je vaak veel verschillende argumenten.

Je hebt ook nog de debatten die jullie waarschijnlijk kennen. De zogenoemde ‘lagerhuis debatten’ Je splitst de klas in tweeën en gooit een stelling in de kring. De ene helft is het ‘eens’ met de stelling, de andere helft is het ‘oneens’ met de stelling. Om de beurt mogen voor – en tegenstanders zichzelf toelichten. Een jury bepaalt uiteindelijk welk team het sterkst was door bijvoorbeeld goed op elkaar te reageren, de lachers op de hand te krijgen en de beste argumenten goed te verwoorden.

  1. Als u nu in de regering zou zitten, wat zou u dan veranderen?

Een belangrijk onderdeel van een democratie is denk ik de mogelijkheid voor inwoners om te participeren. Veel regels en bepaalde vastgelegde werkstructuren van de overheid maken dat nu niet altijd heel makkelijk. Het is logisch dat een zo enorm complex instituut goed geregeld moet zijn, maar ik denk dat er stappen te zetten zijn binnen die organisatie. Nog vaker kunnen inwoners, bedrijven en experts betrokken worden bij besluitvorming. Maar die verantwoordelijkheid ligt ook bij inwoners zelf! Bestuurders kunnen transparanter te werk gaan en ook meer gebruik maken van oplossingen die er al liggen. Ook kunnen zij meer gebruik maken van social media of apps. Aan de andere kant vind ik dat er ook wel wat verwacht mag worden van inwoners zelfs. Vaak maken zij dagelijks onbewust politieke keuzes: waar doen ze boodschappen? Hoe gaan ze met familie en vrienden om? Waar werken zij?

Een leuke stap zou ook zijn als gemeenten, dichterbij de inwoners, wat meer zeggenschap hebben.

Verder zou ik graag een paar stappen willen zetten de culturele sector, zorg, onderwijs (vooral onderwijs na middelbare school) en energietransitie. En niet onbelangrijk (keuzes maken is denk ik lastig als je in de regering zit!) de woningmarkt moet op de schop.

  1. Vindt u uw werk leuk?

Ja heel erg.

  1. Welk werk zou u anders doen als u niet bij de D66 werkte?

Ik kook graag en heb in verschillende restaurants gewerkt in Utrecht. Lesgeven in theater en schrijven heb ik ook veel gedaan en dat doe ik nu een stuk minder. Soms mis ik het koken voor gasten wel, maar je kan niet alles!

Met dank aan:

– Anne Roebbers, Charlotte Marell, Nada Ottenhof & Jasmijn Veraart van Werkplaats Kindergemeenschap te Bilthoven
– Erick van den Bercken

Advertenties